به گزارش «سراج24»، جامعه آمریکایی را با سیاست های دو گانه اش در قبال حوادث دنیا می شناسند . حقوق بشر ، آزادی بیان و مطبوعات ، کودتا ، تروریسم، جنایت جنگی و نسل کشی هر کدام از نظر آمریکاییها معانی مختلفی داشته و به کار بردن این واژه ها با توجه به محیطی که در آن اتفاقات رخ می دهد ، متفاوت است. از نظر آمرکیا هر واژه ای که برای بیان شرایط و اوضاع سیاسی و اجتماعی یک منطقه به کار می رود دو نوع دارد : خوب وبد . از این منظر تروریسم خوب وجود دارد ؛ همانند آنچه که در عراق و سوریه توسط داعش رخ می دهد و در رژیم صهیونیستی علیه مسئولان حماس استفاده می شود و تروریسم بد ؛ یعنی همان پدیده ای که در آمریکا و اروپا هر از گاهی نمود پیدا می کند .
از نظر مسئولان آمریکایی دو نوع حقوق بشر وجود دارد : حقوق بشر خوب که باید در کشورهای متخاصم با آمریکا به خوبی رصد شده و هر از گاهی بهانه برای افزایش فشارهای دیپلماتیک و رسانه های به آنها قرار گیرد و نوع دیگر نیز حقوق بشر بد است که نباید زیاد راجع به آن صحبت کرد. این نوع حقوق بشر را می توان در زندان گوانتانامو، قوانین داعش و قوانین مورد استفاده توسط کشورهای عربی هم پیمان آمریکا دید .
جنگ غزه و سوریه و همچنین بحران عراق نشان داده که جنایت جنگی نیز انواع متفاوتی دارد . جنایت جنگی و نسل کشی به اقداماتی گفته می شود که به طور مثال در میان تروریست های بوکوحرام و داعش و القاعده رواج دارد اما کشتن کودکان بی گناه غزه هیچ گاه جنایت جنگی به شمار نمی رود . آزادی بیان در آمریکا وجود دارد ، هر چند حوادث مربوط به شهر فرگوسن باعث بازداشت شدن تعدادی زیادی از خبرنگاران محلی شده باشد اما بازداشت چند خبرنگار وابسته به سرویسهای اطلاعاتی غرب در ایران ، آزادی بیان را به کلی به صفر می رساند .
حادثه فرگوسن از این منظر نمونه جالبی برای بررسی سیاست های دو گانه غرب در قبال موضوعات حقوق بشری است . افکار عمومی در داخل و خارج از آمریکا همه از این مسئله به صورت کاملا عمیقی آگاهی دارند که جامعه آمریکایی همچنان درگیر با موضوعات مربوط به نژاد پرستی است . سیاه پوستان که اقلیت 12 درصدی از جامعه آمریکایی را تشکیل می دهند، همواره اولین مظنونان در حوادث خیابانی و سرقت و جرایم دیگر هستند . زمانی که باید عده ای از اداره ای اخراج شوند و یا حقوق برخی به سرعت کاهش پیدا کند ، این سیاه پوستان هستند که در ردیف اول قرار می گیرند اما اگر از مقام های مسئول بپرسید، وجود داشتن یک سیاهپوست به عنوان رییس جمهور ، باید بتواند خط بطلانی بر روی تمامی این مسایل بکشد که جامعه آمریکایی هنوز هم در گیر در بحث نژاد پرستی است . سیاست های دو گانه همچنان درآمریکا حرف اول را می زنند .
در مراسم اسکار که چند ماه پیش برگزار شد ، فیلمی توانست جایزه های این مراسم را از آن خود کند که در وهله اول به نظر می رسد فیلمی ضد نژاد پرستی باشد اما سیاستهای دوگانه در برخورد با سیاهپوستان در این فیلم نیز به وضوح قابل مشاهده است . در فیلم «12 سال بردگی» داستان زندگی یک سیاه پوست به تصویر کشیده شده که در ابتدا به عنوان یک انسان آزاد در شهر نیویورک زندگی می کرده وبه دلیل دشمنی چند نفر به عنوان برده به اسارت گرفته شده و فروخته می شود . در اینجا هم در نهایت این فرد که خود از ابتدا آزاد بوده، در سکانس نهایی ، لیاقت آزادی را دارد . هیج کدام از برده های سیاه پوست در این فیلم آزاد نمی شوند. برای هیچ کدام دل سوزانده نمی شود و تنها فردی زندگی اش به طور کامل به تصویر کشیده می شود که در ابتدا هم آزاد بوده و در جامعه آمریکایی پذیرفته شده است .
این فیلم در زمانی که جایزه اسکار را از آن خود کرد، بسیاری به این نظر رسیدند که آمریکا مشغول تحول فرهنگی گسترده ای در زمینه برخورد با سیاه پوستان است به یکباره هالیوودبه سمت مرور تحارب دوران سیاه برده داری رفته است . فیلم Help یا خدمتکار هم همین رویه را دنبال می کرد و جایزه های زیادی گرفت . اما نگاهی جزیی به موارد نشان داده شده در این فیلمها نشان می دهد هنوز نباید منتظر تغییر در این زمینه بود. این روزها دیگر سیاهان در آمریکا به بردگی گرفته نمی شوند ، آنها را در زمینهای زراعی به برداشت پنبه و نیشکر مشغول نمی کنند و در قبال کم کاری شلاقشان نمی زنند اما مصائب سیاهان در جامعه امروزی آمریکا هنوز به تصویر کشیده نشده است . از بیکاری گسترده، نابرابری اجتماعی و تفاوت در برخوردار شدن از حقوق اجتماعی و امکانات جامعه و همچنین تفاوت در دستمزد این افراد هیچ فیلمسازی ، فیلم تهیه نمی کند. 12 سال بردگی یک سیاه پوست در جامعه قدیم آمریکا شاید به خوبی به تصویر کشیده شده باشد اما مظلومیت چند صد ساله این افراد در جامعه همراه با عقاید نژاد پرستانه هیچ گاه به تصویر کشیده نشده است .
